Na trzecim wieczorze Alf-owym dotknęliśmy tematu śmierci Chrystusa. Ojciec Augustyn opowiedział nam podczas konferencji o lekarzu dusz, który bierze na siebie nasze choroby i wyzwala.

Na to pytanie próbowaliśmy sobie odpowiedzieć podczas ostatniego spotkania na kursie Alfa. Zaczęło się, jak zwykle, od smacznej kolacji i kontynuowania poznawania ludzi, którzy zdecydowali się brać udział w spotkaniach.

Po jakiejś godzinie nastąpiło żartobliwe przywitanie wszystkich przez prowadzących to spotkanie, a potem istniała możliwość włączenie się do śpiewu uwielbienia Boga. Następnie odbyła się konferencja prowadzona przez jednego z kapucynów, brata Pawła. Prowadzący konferencję uświadomił nam, że istnieniu Jezusa nie mogą zaprzeczyć nawet osoby niewierzące. Wzmianki o Nim pojawiają się w zapisach wielkich historyków, takich jak Tacyt, a samo Pismo Święte, które jest najstarszym zapisem czynów Jezusa, również stanowi mocny dowód na prawdziwość Jego istnienia w historii świata.

Po wyczerpaniu tematu odbyło się pierwsze spotkanie w grupkach. W jego trakcie poznawaliśmy swoje imiona i przedstawiliśmy parę informacji o sobie. Dzieliliśmy się również swoim doświadczeniem Boga, a także wątpliwościami. Padło też wiele ważnych pytań, do których, mam nadzieję, odpowiedzi wprost lub pośrednio przyniosą kolejne spotkania.

Dominik

Czy jesteś szczęśliwy? Czy w życiu jest coś więcej? Niż nauka, kariera, pieniądze? Czy potrafisz po prostu cieszyć się życiem, a nie czekać na ten moment, gdy już będziesz bogaty, zdobędziesz to czy tamto? Czy Twoje serce czuje się spełnione czy wciąż tkwi w nim jakaś pustka, niezagospodarowane miejsce, które domaga się zapełnienia? Pytania, które poruszają, sprawiają, że trzeba się zatrzymać, aby pomyśleć nad sprawami najważniejszymi. Po to zebraliśmy się w sali 002 w kapucyńskim klasztorze na Kursie Alfa, organizowanym przez Wspólnotę Ruchu Światło-Życie.

Zaczęło się od kolacji: herbaty, kanapek, sałatek i ciast, a wcześniej powitaniu, przyprowadzeniu do odpowiedniego stolika i przypięciu kolorowej plakietki z imieniem. Gdy już siedliśmy przy wspólnym stole, zaskoczeni, bo tu przyszli znajomi i nieznajomi, osoby starsze i młode, raczej obeznane z Kościołem, ale i wątpiące, zamknięte i otwarte – nastąpiło pierwsze przełamywanie lodów. Towarzyszyły mu niepewności i niepokoje, jak to będzie, czy nie zniechęcimy do przyjścia po raz drugi, bo to przecież nasze pierwsze spotkanie, poprzedzone długimi przygotowaniami oraz modlitwą, indywidualną i wspólnotową.

Czas na pierwszą konferencję, prowadzoną przez brata Augustyna, językiem prostym, wśród sugestywnych przykładów, historii, świadectw, z użyciem multimediów. Następnie ogłoszenia praktyczne, a potem jeszcze chwila, by porozmawiać przy stoliku, rozdać książeczki, formularze zgłoszeniowe i pożegnać się z nadzieją, że się zobaczymy po raz kolejny i doświadczymy, że w życiu jest coś więcej…

Gosia