Zaproszeni goście opowiadali nam o miłości, małżeństwie i kobietach. Jedną z ważnych myśli tego spotkania były słowa: „Miłość jest wpisana w nas”. Dowiedzieliśmy się, że dla odkrycia prawdziwej miłości ważne jest stawanie się coraz lepszym dla drugiej osoby, całkowity dar z siebie, bezinteresowności i radykalizm. To spotkanie stało się zachętą do wcielania w życie wezwania Jana Pawła II: „Nie możecie przegrać miłości!”.

Od kilku lat diakonia miłosierdzia animuje całą wspólnotę do wspierania dzieł pomocy potrzebującym. Tradycją stał się wypiek ciasteczek w kształcie serducha i sprzedaż ich przy krakowskich klasztorach oo. Kapucynów w niedzielę miłosierdzia. Pieniądze zebrane w czasie sprzedaży ciasteczek „faustynek” będą w tym roku przeznaczone na wysłanie paczki z przyborami szkolnymi do Afryki.

Po mszy świętej ojciec Augustyn uroczyście pobłogosławił drogę narzeczeństwa Madzi i Michała. Narzeczeni zaprosili całą naszą wspólnotę do wzięcia udziału w tym nabożeństwie, a potem przenieśliśmy się do naszych podziemi na huczne świętowanie, w duchu Wielkanocnej radości. Przy wspólnym stole smakowaliśmy przyniesione specjały i słuchaliśmy opowieści o miłości.

Talony są zaproszeniem do spowiedzi przedświątecznej, bez pośpiechu i bez kolejek, ale za to z sercem otwartym na Boga. Zachęcają do przeżycia świąt inaczej. 'Talony na spowiedź’ odkryliśmy rok temu i kontynuowaliśmy ich rozdawanie w tym roku. Zbieramy się czwórkami – dwie osoby się modlą i dwie rozdają 'Talony’ spotkanym osobom, próbując opowiedzieć im o miłosiernym Bogu, który przychodzi i pochyla się nad człowiekiem.

Michał M. wprowadził nas w nowe zrozumienie liturgii. Ukazał nie tylko jej piękno i sens, ale także zachęcił do wchodzenia w jej głębię. Dowiedzieliśmy się co dla nas oznacza, że Ruch Światło-Życie otrzymał charyzmat zrozumienia liturgii: „Członek Ruchu nie tyle ma oczu nie zamykać na tą rzeczywistość. Samo otwieranie ich jest niewystarczające. To my powinniśmy być tymi, którzy innym te oczy pomagają otworzyć.”

Możesz ściągnąć prezentację do Twojego komputera: charyzmat-liturgii.ppt (rozmiar: 1,4MB)

Sceniczna Droga Krzyżowa ze św. Pawłem nosiła tytuł „Moc w słabości”. Zostały ukazane bolączki człowieka współczesnego. Aktorzy przedstawili odrzucenie i samotność w rodzinie, zdradę ze strony najbliższych, zawiedzione nadzieje i spotkanie z brutalnością ulicy i świata. Święty Paweł przypomniał zebranym, iż naprzeciw bezradności człowieka przygniecionego wydarzeniami dnia codziennego wychodzi Jezus, który umiera za nas na krzyżu. Nabożeństwo skończyło się adoracją Krzyża, podczas której każdy miał okazję stanąć ze swoją słabością w prawdzie przed Chrystusem Ukrzyżowanym.

W dniach 28.02-1.03 wzięliśmy udział w częstochowskim spotkaniu odpowiedzialnych Ruchu Światło-Życie. Tegoroczna Kongregacja wprowadziła nas w temat: „Czyńcie uczniów ze wszystkich narodów”. Braliśmy udział w panelach, których tematem było doświadczenie ewangelizacji różnych wspólnot. Usłyszeliśmy wezwanie do głoszenia Słowa i zachęty do rozpoznawania znaków czasu.

Więcej na temat tego spotkania można znaleźć tutaj.

Koniec karnawału przeżywaliśmy razem tańcząco i wesoło. Panie i panowie pląsali na parkiecie w rytmach muzyki z kraju i ze świata. Z głośników leciały największe przeboje, stoły uginały się od jedzenia, a przybyli miło spędzali ostatnie chwile karnawału A.D. 2009. Impreza ostatkowa została przygotowana przez grupę Lucy. Na ich cześć: hip hip – hurra!:)

Wypad do Koszarawy Bystrej będzie na pewno długo wspominany jako „białe szaleństwo” i czas miłych spotkań. Grupa dzielnych i wesołych oazowiczów zmierzyła się ze śniegiem. Wśród śmiechów i żartów upodobniliśmy się do niedźwiedzi polarnych, albo do bałwanków (tu każdy może wybrać swoją wersję wydarzeń). Śmiałkowie tworzyli orły na śniegu. Były pokazy akrobacji z miękkim lądowaniem.

Prawdziwą przygodą i niespodzianką okazała się wędrówka. Trasę wybieraliśmy z każdym zakrętem, aż w końcu poszliśmy zasypanym śniegiem po pas szlakiem do stacji turystycznej „Zygmuntówka”. Dotarliśmy do ciepłego domu, gotowego przyjąć niespodziewanych gości. Przywitał nas pan Zygmunt, który oczarował nas gorącą herbatą i opowieściami z początków Ruchu Światło-Życie. Mieliśmy okazję spotkania świadka, który przypomniał, że naszym podstawowym zadaniem jest ewangelizacja.

Zachwycił nas ten czas, wspólnego spotkania, bitew śnieżnych. Zadziwił nas Pan Bóg w pięknie przyrody, w ciszy i w nieskazitelnej bieli. Coś się tam ważnego stało, jakiś moment zatrzymania z dala od miasta, jakaś radość bycia razem, moment wybrzmiewania Słowa.

Diecezjalna Kongregacja Diakonii w Bystrej Podhalańskiej była momentem spotkania członków stowarzyszenia Diakonia, mieszkających na terenie małopolski. DKD miała charakter formalny. Odbyło się tam kilka dyskusji nad kształtem Ruchu w diecezji, dowiedzieliśmy się także „kto jest kim” wśród kapłanów – moderatorów Ruchu. (Nowym) moderatorem Ruchu został ksiądz Jerzy Serwin.

Spotkanie było dla mnie nowym doświadczeniem i możliwością spotkania z ludźmi Ruchu w diecezji krakowskiej. Myślę sobie, że czasem by było dobrze się spotkać, co by się wspólnie pomodlić i porozmawiać. Dobrze by było dostrzec możliwość ubogacania się nawzajem, bez zbytniego formalizmu, ale dla wspólnego dobra:)